Κωνσταντίνος Φυτόπουλος: «Δεν σκέφτηκα στιγμή, παρά τις δυσκολίες, να τα παρατήσω»

Ο Κωνσταντίνος Φυτόπουλος κατάγεται από τον Πόντο, ζει στον Άγιο Νικόλαο και καθημερινά περνάει την ημέρα του στην Λευκάδα, αφού εδώ προπονείται. Στα 16 του χρόνια έχει προλάβει να έχει μια πρωτιά στο έξαθλο το 2018 στην Καβάλα στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Κ16, άλλη μια φορά τρίτος (2017) στο ίδιο άθλημα σε πανελλήνιο επίπεδο ενώ στο δέκαθλο φέτος τερμάτισε τρίτος στο Καυτατζόγλειο στάδιο επίσης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα Κ18!





Πώς πήρες την απόφαση να ασχοληθείς με το στίβο και όχι με κάποιο άλλο άθλημα;

Αρχικά στο δημοτικό είχα ξεκινήσει με το ποδόσφαιρο, όμως στα τέλη του δημοτικού τα αδέρφια μου είχαν ξεκινήσει και αυτά στίβο οπότε με πήρε η αδερφή μου η μεγάλη να πάω στη προπόνηση να δω από κοντά τι σημαίνει στίβος. Τελικά έμεινα στον στίβο γιατί μου άρεσε και έδειχνα ότι είχα τις δυνατότητες οπότε επικράτησε του ποδοσφαίρου.

Πόσες φορές την εβδομάδα μπαίνεις στο γήπεδο για προπόνηση και πόσο διαρκεί, η κάθε προπόνηση; Πως καταφέρνεις να συνδυάζεις το διάβασμα με τον αθλητισμό;

Οι προπονήσεις συνδυάζονται με το σχολείο. Είναι θέμα σωστού προγραμματισμού. Προσπαθώ να είμαι συνεπής και στην προπόνηση και στα μαθήματα, όσο μπορώ να διαβάζω και όσο μπορώ να προπονούμαι φυσικά. Οι προπονήσεις είναι καθημερινές, εκτός Κυριακής όπου το γήπεδο είναι κλειστό. Αφιερώνω στο γήπεδο περίπου τρεις ώρες από την καθημερινότητα μου και όσος χρόνος μου μένει, όταν επιστρέφω σπίτι, ασχολούμαι με το διάβασμα μου γιατί πρέπει να είμαι σωστός και συνεπής στα μαθήματα και στο σχολείο ώστε να μπορέσω να περάσω στην Γυμναστική Ακαδημία που θέλω να σπουδάσω.

Πόσο δύσκολη μπορεί να είναι μια προπόνηση ώστε να διατηρείσαι και να αποδίδεις σαν αθλητής;

Οι προπονήσεις το χειμώνα ειδικά είναι λίγο πιο δύσκολες, είναι πιο δυνατές και αυτό γιατί εκείνη την περίοδο δεν έχουμε αγώνες και ασχολούμαστε κυρίως με τη φυσική κατάσταση σε συνδυασμό με την προπόνηση τεχνικής.

Τι είναι αυτό που χρειάζεται ένας αθλητής, ώστε να φτάσει στην κορυφή;

Ένας αθλητής πάντοτε θέλει να φτάσει όσο πιο ψηλά μπορεί και φυσικά να παραμείνει εκεί. Υπάρχουν δυσκολίες γιατί σαν παιδί και εγώ δεν έχω χορτάσει αυτά που θέλω. Έχω μείνει λίγο μακριά από τους φίλους μου, δε μπορούμε να βγούμε όσο θέλουμε. Πάντα γίνονται θυσίες. Ξέρω όμως ότι οι φίλοι μου με καταλαβαίνουν. Επίσης με τους γονείς μου δεν έχουμε τόσο πολλή επαφή. Επειδή μένω έξω από τη Λευκάδα, έχω πολλές μετακινήσεις συνέχεια και δεν προλαβαίνω να τους βλέπω όσο θέλω. Όταν όμως βλέπω την ευχαρίστηση,από τις επιτυχίες μου, στο πρόσωπο τους  καταλαβαίνω ότι χαίρονται και αυτοί παρότι μπορεί να μην περνάμε τόσο χρόνο μαζί.

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ18 που έγινε τον Αύγουστο  συμμετείχες στα σύνθετα αν και τραυματισμένος. Παρά τον τραυματισμό σου κατέκτησες την τρίτη θέση. Ένιωσες να ξεπερνάς τα όρια σου;

Όντως ξεπέρασα κάποια όρια το καλοκαίρι στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα γιατί είχα ταλαιπωρηθεί αρκετά ήδη δύο μήνες. Αυτοί οι μήνες που έχασα, ήταν οι πιο κρίσιμοι  γιατί τότε θα έδινα τον καλύτερο μου εαυτό στις προπονήσεις για να μπορέσω να πάρω μια καλή θέση. Είχα πολλή υποστήριξη στη Λευκάδα, από το γιατρό μου κο Σπύρο Κοψιδά,την φυσικοθεραπεύτρια μου κα Ευαγγελία Συκιώτη και το χειροπράκτηκο Σπύρο Γεωργάκη  τους οποίους ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί κατάφερα να αγωνιστώ έστω και τραυματίας. Έφθασα κοντά στις επιδόσεις μου σε όλα τα αθλήματα και πραγματικά αν κάνεις αυτό που αγαπάς όσες δυσκολίες και να βρεις θα τα καταφέρεις!

Τι είναι αυτό που σου δίνει κίνητρο να συνεχίζεις; Έχεις νιώσει ποτέ πως θα ήθελες να τα παρατήσεις;

Στο δεύτερο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα ήταν η ώρα να αγωνιστώ στη σφαιροβολία. Δεν μου έβγαιναν οι βολές και πραγματικά εκείνη στη στιγμή μου ήρθε να τα παρατήσω και να φύγω αλλά από μέσα μου είπα «όχι δεν θα τα παρατήσεις γιατί ποτέ δεν τα παρατάς τόσο εύκολα» και φυσικά αγωνίστηκα και κατάφερα να βγω πρώτος. Τώρα γενικά, πιέζομαι λίγο με τις προπονήσεις  γιατί υπάρχουν αυτές οι μετακινήσεις  αλλά δε μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να σταματήσω. Προτιμώ να κάνω ένα μικρό διάλειμμα παρά να τα παρατήσω…..

Από ποια συμμετοχή σου σε πρωτάθλημα έχεις τις καλύτερες αναμνήσεις; 

Η καλύτερη στιγμή ήταν τότε που βγήκα πρώτος. Όταν τελείωσα το τελευταίο αγώνισμα στα 1000μ δεν το πίστευα ότι ήμουν πρωταθλητής και πόσο μάλλον με την καλύτερη επίδοση στην Ελλάδα για το 2018. Μόλις πάτησα το πόδι μου πάνω στο βάθρο συγκινήθηκα. Ωστόσο και η στιγμή που αγωνίστηκα αν και τραυματισμένος θα μου μείνει ανεξίτηλη. Ελπίζω να έρθουν και μεγαλύτερες διακρίσεις και  επιτυχίες.

Ποιοι είναι οι αγωνιστικοί σου στόχοι και ποιο το όνειρο σου; 

Οι στόχοι μου είναι σταδιακοί. Πρώτος στόχος ήταν να βγω Πανελληνιονίκης που τα κατάφερα τελικά! Επόμενος στόχος είναι να μπω στην Εθνική, στη συνέχειαΒαλκανικό και μετά ακόμα πιο ψηλά στο Ευρωπαϊκό. Το κρυφό μου όνειρο, όπως και κάθε αθλητή του στίβου, είναι να συμμετάσχω στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ελπίζω να το πετύχω.

Η οικογένεια, οι φίλοι σου και οι προπονητές σου στέκονται στο πλευρό σου. Πως είδαν την εξέλιξη σου;

Όλο αυτό ξεκίνησε σαν χόμπι. Αλλά στη συνέχεια όταν κατάλαβα πως μπορώ να έχω διακρίσεις, πράγμα που κατάλαβαν και οι γονείς μου, προσπάθησαν να με βοηθήσουν όσο πιο πολύ μπορούν  ώστε να φθάσω όσο πιο ψηλά γίνεται. Όσο για τους προπονητές μου Χρύσα Φραγκούλη και Ίκαρο Ζακυνθινό, η στήριξη είναι πολύ μεγάλη, καθώς οι ίδιοι αποτελούν το μεγαλύτερο κομμάτι στην εξέλιξη μου, γιατί αυτοί είναι που με προετοιμάζουν και νοιάζονται για μένα. Ο σύλλογός μου επίσης, ο Γυμναστικός Σύλλογος Λευκάδας κάνει μεγάλη προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα για όλους μας. Κάθε φορά νιώθω πιο πολλή αγάπη από όλους. Και από τους γονείς μου, τους προπονητές μου, τους συναθλητές μου και από τους φίλους μου φυσικά. Χρωστάω πολλά, στην προπονήτρια μου, τη Χρύσα Φραγκούλη, που είμαστε σχεδόν τέσσερα χρόνια μαζί στον στίβο. Και ελπίζω πως, ακόμα και όταν θα φύγω από εδώ, αυτή η συνεργασία δεν θα χαθεί.

Συνέντευξη στον Εμιλιάνο Ρουμάνι – www.lefkadapress.gr

 

Related News

Comments are closed