Καληνύχτα φτωχό μου μπασκετάκι!

Toυ Τίμου Φίλιππα

Είσαι φιλάθλος του μπάσκετ και η ομάδα σου αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο του αθλήματος αυτής της χώρας, την Α1, και κάθε φορά που έχεις τη δυνατότητα να την παρακολουθήσεις εντός έδρας ανυπομονείς για αυτό. Όταν έρχεται λοιπόν αυτό το Σάββατο για να απολαύσεις το άθλημα που αγαπάς εν τέλει πέφτεις θύμα της αρρωστημένης κατάστασης που επικρατεί στον επαγγελματικό αθλητισμό. Αυτά που δεν θα ήθελες να ζήσεις σε αναγκάζουν να τα ζεις και να τα βλέπεις μέσα στο μπασκετικό σου “σπίτι”. Κι εκεί τίθεται το ερώτημα: να κάτσω να ασχοληθώ και να μολύνω το μυαλό μου με κάτι που υπερβαίνει το ίδιο το άθλημα που αγαπώ; μια απορία που ο οποιοσδήποτε φίλαθλος του μπάσκετ θα έχει.

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου του 2016 και το απόγευμα αυτής της μέρας δύο ομάδες με τους ίδιους στόχους βρίσκονται αντιμέτωπες στο κλειστό γυμναστήριο Λευκάδας. Η Δόξα απέναντι στο Λαύριο. Όπως σε κάθε παιχνίδι, σε κάθε άθλημα οι πρωταγωνιστές θέλουμε να πιστεύουμε πως είναι οι αθλητές. Άρα κάποιο λάθος θα πρέπει να έγινε όταν στη λήξη του παιχνιδιού τη παράσταση έκλεψε η τριάδα των διαιτητών. Σε ένα παιχνίδι που κι οι δύο ομάδες μάχονται για την παραμονή είναι τουλάχιστον άδικο να αποφασίζει κάποιος άλλος παράγοντας, πέραν της προσπάθειας της κάθε ομάδας, για το ποιος πρέπει να είναι ο νικητής και αυτό να εφαρμόζεται με διαφορετικά κριτήρια για τον καθένα. Αλήθεια στις πόσες ειρωνικές επιθέσεις έχει το δικαίωμα ο ΚΑΘΕ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ να δώσει τεχνική ποινή;! Πόσο προκλητικός μπορεί να είναι ένας παίχτης και πόση ανοχή μπορεί να δείξει ο ΚΑΘΕ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ; μια άλλη απορία ενός απλού φιλάθλου θα μπορούσε να είναι η εξής: άραγε πόσο ήρεμοι κοιμούνται τα βράδια αυτοί που έκαναν το χρέος τους, είτε αυτό είναι καλό είτε κακό! Τα λάθη είναι ανθρώπινα, τα επαναλαμβανόμενα λάθη όμως δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Όταν σε όλο το παιχνίδι σφυρίζεις με γνώμονα να αδικήσω τη μια ομάδα τότε παίζεις με τη νοημοσύνη του φίλαθλου κόσμου ο οποίος αγαπά το άθλημα. Και το μόνο χειρότερο από αυτό είναι να παίζεις με τον ιδρώτα των αθλητών. Όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι από τη τηλεόραση ή από το γήπεδο, είδαν πολύ καλά τι έγινε και δεν έχει νόημα να πούμε κάτι παραπάνω εφόσον το αποτέλεσμα έγραψε και δεν αλλάζει κάτι πλέον. Κυρίως όμως δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γιατί παιχνίδια σαν τα σημερινά, και με τον τρόπο που εξελίχθηκαν, μόνο θυμό μπορούν να σου προκαλέσουν. Ειδικά όταν σε έχουν κάνει κατά μία έννοια σοφότερο. Απλά να πω πως με το φάουλ στη τελευταία φάση γελάν κι οι μαϊμούδες!

Υ.Γ. Όσες ανακοινώσεις και να βγάλει η διοίκηση της ομάδας, αν ο στόχος είναι να αδικηθεί θα αδικηθεί. Το θέμα είναι να κοιτάξει μπροστά και στη δύσκολη συνέχεια μετά και τα όσα έγιναν μέσα στη βδομάδα. Και να δανειστώ κάτι που είπε ο προπονητής του Λαυρίου Χρήστος Σερέλης στη συνέντευξη τύπου. Όταν κάποιος επικεντρώνεται στη διαιτησία σε βάθος χρόνου χάνει. Βέβαια αυτό, με όλο το σεβασμό προς το πρόσωπο του, το λες εύκολα εκ του ασφαλούς.

Υ.Γ. 2 Ο αρχηγός της ομάδας, Δημήτρης Τσαλδάρης, έκανε μια ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, όλο νόημα. Δανείστηκε μια παλαιότερη δήλωση του coach Βετούλα ο οποίος είχε αναφέρει πως τα πρόβατα πριν τη σφαγή κάνουν μπεεεε. Δυστυχώς Δημήτρη μου όσα μπεεεε και να κάνουμε όλοι μαζί απλά θα μας πετάξουν έναν λύκο στο μαντρί να μας τρομάξει.

Από μένα καληνύχτα φτωχό μου μπασκετάκι…

 

Related News

Comments are closed